Bicepspees Scheur thv de elleboog

 

 

Beschrijving

De bicepsspier is een grote spier aan de voorkant van de bovenarm. De spier zit via een pees vast op de onderarm. De voornaamste functie is het buigen van de elleboog. Een scheur van de pees van de biceps ter hoogte van de elleboog gebeurt meestal na een trauma, zoals een val of na een zeer hoge belasting, waarbij de arm geforceerd gestrekt wordt vanuit een gebogen positie. Het gebruik van sommige medicijnen zoals corticoïden kan de kwaliteit van de pees verminderen waardoor deze eerder kan scheuren. Ook roken behoort tot de risicofactoren. Dit probleem komt veel vaker voor bij mannen dan bij vrouwen. Een ruptuur van de bicepspees komt voor in ongeveer 1,2 per 100.000 inwoners per jaar.

 
Symptomen

Meestal voelt men een plotse kortdurende scherpe pijn aan de voorzijde van de elleboog, gevolgd door een minder sterke doffe pijn. De voornaamste klacht is een verminderde buigkracht van de elleboog. Meestal kan de elleboog nog wel actief worden gebogen door de werking van andere spieren rond de elleboog. Het is vaak ook moeilijk om de handpalm naar boven te draaien. Blijvende pijn aan de voorzijde van de elleboog en een blauwverkleuring van de voorzijde van de elleboogregio komt meestal voor. Als de pees volledig is afgescheurd, wordt de bicepsspier naar boven getrokken en dit is vooral zichtbaar bij vergelijking met de andere zijde.
 

Onderzoek

De arts zal de elleboog en de vorm en positie van de bicepsspier bekijken en voelen. Buigkracht van de elleboog moet worden onderzocht, alsmede draaikracht van de onderarm. De arts zal dit doen door de onderarm tegen te houden terwijl de patiënt probeert de elleboog te buigen. Terwijl de buigspieren worden aangespannen zal de arts proberen de bicepspees te voelen door met de duim aan de voorzijde van de elleboog te drukken. Normaal zal de bicepspees tegen de duim drukken. Bij twijfel kunnen eventueel andere onderzoekingen worden gedaan, zoals een echografie of een MRI scan van de elleboog. Deze zijn echter niet altijd nodig.

 
Therapieën

De enig mogelijke therapie bij een volledige scheur is een operatie waarbij de pees wordt hersteld. Hoe sneller de pees hersteld wordt, hoe beter. Dan is het in de meerderheid van de gevallen mogelijk om de aanhechting van de pees direct te herstellen. Als men langer wacht, of als de scheur pas later wordt herkend, is het vaak nodig om de pees aan te passen of te verlengen. Bij gedeeltelijke scheuren kan men wel langer afwachten omdat herstel zonder operatie soms mogelijk is. Verder zullen de pees en spier niet te ver verkorten omdat een deel nog normaal vastzit.

 
Ingreep

De pees moet opnieuw vastgemaakt worden aan de voorkant van de onderarm. Hiervoor bestaan verschillende technieken die vergelijkbare resultaten hebben. De keuze van de techniek is afhankelijk van de voorkeur van de chirurg. Afhankelijk van de techniek zullen er één of twee sneden in de huid nodig zijn. Wanneer de scheur al lang bestaat, of wanneer het tijdens de operatie niet mogelijk blijkt te zijn om de pees direct te herstellen, moet de pees aangepast worden. Dit gebeurt meestal door een andere pees uit de onderarm of zelfs uit het been te gebruiken, maar soms kan men ook kiezen donorpees te gebruiken. Hiervoor dient er wel opnieuw een huidsnede gemaakt te worden.

 
Complicaties

Mogelijke complicaties zijn (tijdelijke) zenuwletsels, met tintelingen, voosheid en krachtsvermindering in de onderarm en hand of botvorming in de spieren aan de voorzijde van de elleboog. Deze complicaties zijn eerder zelden. De enige complicatie specifiek voor deze ingreep is het opnieuw loslaten of scheuren van de pees, maar ook dit gebeurt zeer zelden. Andere complicaties zijn vergelijkbaar met die van de meeste ingrepen. Onder andere onderhuidse bloedingen of infecties zijn mogelijk.

 
Revalidatie

Direct na de operatie zal de onderarm zeer tijdelijk vastgezet worden met de arm 90 graden gebogen, door middel van een verband. Hierna mag de arm snel worden bewogen. De chirurg zal, aan de hand van het herstel, verder beslissen hoe snel men mag beginnen met opbouw van de kracht en beweeglijkheid.